Spasmes in m’n benen door de Cold Turkey van de morfine

Na mijn niet geplande thuiskomst na de 2e amputatie, kon ik langzaamaan weer in de woonkamer ‘landen’ op mijn eigen bedje. De hechtingen werden na 2 weken door de huisarts zorgvuldig verwijderd, dat was een opluchting.

Omdat ik inmiddels heerlijk pijnvrij was, was de tijd gekomen om de morfine (MS Contin, 10 mg vertraagde afgifte) te gaan afbouwen.‘Niet in Nederland verkrijgbaar’

Deze vertraagde dosis verlagen van 10 naar 7,5 of 5 mg zou logisch zijn, maar gek genoeg worden die sterktes niet in Nederland gemaakt. En daar kwam hommeles van.

Van vertraagd naar gewoon

Tijdens de 1e amputatie (juni 2020) hebben we geleerd dat mijn lichaam het beste reageert op ‘titreren’, dus in fases. We wisten al dat ik van de morfine pleisters en injecties doodziek werd. Uiteindelijk kwam MS Contin als beste uit de bus.

Hoop is de morfine van het leven.’
– Louis Dumur, Frans-Zwitsers dichter en toneelschrijver (1860-1933)

Bij mij was de 1e keuze een morfine drank, Oramorph1, wat ik kon doseren. Maar dat ging goed mis.

Spasmes tot het plafond

Direct na de overschakeling kreeg ik enorme last van spasmes in m’n benen (wat er nog van over is). Dat begon altijd in het begin van de avond.

‘Het feest duurde tot 05:00 ‘s ochtends’Ik lag te schoppen en trappen als onoverwinnelijke Rico Verhoeven. Te bonken met m’n stompen op m’n matras als een hamer op een spijker, en te schuren en wrijven als een op hol geslagen schuurmachine.

Regelmatig deden m’n armen ook mee. En dat alles onvrijwillig en ongecontroleerd. Ik moest gewoon. Je zou het het ‘rusteloze benen syndroom’ kunnen noemen, maar dan factor 100, waarbij dat feest tot ca. 05:00 ‘s ochtends duurde. Toen pas stopte het, waarna ik uitgeput in slaap viel.

‘Vannacht al genoeg getraind’

Even in de rolstoel klimmen en naar de wc gaf wat verlichting. Ook wat eten en rondjes in de woonkamer rijden gaf wat afleiding. Gek genoeg waren m’n benen dan wel stil.

De afspraken met m’n thuisfysio heb ik regelmatig moeten afbellen. ‘Ik heb vannacht al genoeg getraind!’ zei ik. Want m’n spieren hadden de hele nacht continue op spanning gestaan.‘Cold Turkey én bijwerkingen

Alle soorten gehad

Overdag had ik eindelijk rust, maar wel met spierpijnen van de nachtelijke avonturen. Ik voelde me me ook ontzettend beroerd door de combi van de Cold Turkey zelf, én de bijwerkingen van alle andere morfines – die me door de Cold Turkey zouden moeten slepen!

‘De psychiater kwam met een plan’Ondanks dat ik het beste pijnteam van Nederland achter me had staan, wisten zij het ook niet meer. Ik reageerde zo heftig, gevoelig en anders dan normaal. Iedere verandering was weer een risico.

Alle middelen waren al geprobeerd. Oxycodon, Oxycontin, Oxynorm, Oramorph, Tramadol. En dat in alle vormen zoals injecties, pleisters, tabletten, druppels, drankjes. Maar toen kwam de psychiater met een plan.

De clonazepam (Rivotril)

Omdat de focus was verlegd van pijn wegnemen naar spasmes en slapeloosheid oplossen, kwam ze met Rivotril (Clonazepam). Dit schijnt een bijzonder ‘pammetje’ te zijn die in principe voor Parkinson patiënten wordt voorgeschreven.

Dit middel sloeg direct goed aan. Eigenlijk een beetje té goed, want ik was ‘s ochtends niet meer wakker te krijgen, en viel tot de middag zittend in slaap.‘Eindelijk een hoera!’

Na een betere timing van het innemen en aanpassing van de dosering, werkte dit middel heel goed. De spasmes verdwenen volledig (ook geen onrustige benen meer) en ik sliep weer heerlijk. De afbouw ging gestaag en goed. Hoera, weer een hobbel overwonnen!

Bronvermeldingen
  1. zie farmacotherapeutisch kompas  

Schrijf een reactie