Eindelijk kan ik goed nieuws melden: ik heb 3D protheses mét voeten, én ik kan pijnvrij lopen!
Na het Reade-geklooi en Jol-drama, ben ik eindelijk in goede handen bij Niels Jonkergouw, de prothesemaker van het Militair Revalidatiecentrum Aardenburg in Doorn.
Wij kennen elkaar al sinds februari 2019; toen bezocht ik hem ter voorbereiding van mijn toekomstige leven met protheses. Dankzij hem werd ik nog meer gesterkt in mijn wens om geamputeerd te worden.
Afstand
Waarom ben ik dan niet meteen naar Niels gegaan? De bedoeling was ook dat ik na mijn laatste amputatie in sept 2020 direct klinisch zou doorstromen naar het MRC, maar dat werd toen door de toenmalige MRC revalidatiearts niet geaccordeerd. De keuze voor Reade was daarom een noodgreep. De afstand naar Amsterdam was wel gunstiger, idem voor de Frank Jol.
Altijd met Niels contact gehouden
Vanaf 2019 heb ik met Niels contact mogen houden om de dieptepunten te bespreken. Hij belde mij ook regelmatig zelf om te vragen hoe het met me ging. Hij was op afstand mijn baken in het donker, vraagbaak en steun en toeverlaat. En nu dat het geklapt was bij Frank Jol en ik emotioneel was weggezakt, was eindelijk de tijd (en omstandigheden) rijp om in Niels zijn handen te vliegen.
3D protheses
Binnen no-time was het intakegesprek geregeld met de (nieuwe) revalidatiearts, fysio Willem en Niels. Snel daarna gingen we aan de slag, waarbij mijn wens om voeten te krijgen voor Niels ‘een inkoppertje’ was.
Tot mijn verbazing ging Niels niet mijn onderbenen gipsen maar scannen, waarna de protheses uit de 3D scanner kwamen rollen. En wat denk je: die zitten perfect! Nou ja, voor nú dan, want er zullen nog veel aanpassingen komen omdat ik vele kilo’s ga afvallen.
Langzaam uit m’n grot kruipen
Maar denk niet dat ik nu klaar ben en m’n leven weer kan oppakken. Nee, ik heb nog een lange weg te gaan. M’n conditie zal snel verbeteren, maar de verwerking van alle artsen- en revalidatietrauma’s, en daar bovenop de gewenning aan de prikkels van het normale leven, kosten tijd. Ik kan niet wachten om uit m’n grot te kruipen, maar dit kan, wil en doe ik niet overhaast.
Mijn eerste loopje
Hieronder zie je mijn eerste loopjes op de 3D protheses. De tweede video is twee weken later, hier heb ik al wat meer vaart en durf ik wat groter stappen te maken. Op voeten!
U heeft zojuist gelezen: Niels Jonkergouw van het MRC in Doorn flikt het gewoon (in 1 week)

Ik vind het zo ontzettend knap hoe je met jouw situatie omgaat. Onvoorstelbaar. En dan nog zoveel genealogiewerk doet voor anderen. PET AF.!!!!
Dank je Marjolijn, dat stel ik zeer op prijs!
Zag je berichtje in DVBA-forum !!! Trots op jou én natuurlijk op mijn collega’s van OTA in het Militair Revalidatie Centrum Aardenburg (Doorn) en Niels in het bijzonder!!!
Liefs,
Isaac (Sticjhting Nederlandse Veteranen Motorrijders en DVBA)
Hoi Yolanda, wat ben jij een doorzetter zeg! Eindelijk heb je naar het juiste revalidatiecentrum mogen gaan en dan zo snel resultaat. Jammer dat dit niet eerder kon. Ik ken je niet persoonlijk maar ik ben super trots op jou😘