Alvast contacten leggen bij de vereniging ‘Korter maar krachtig’

De beslissing om mijn beide onderbenen te laten amputeren, had ik even in de pauzestand gezet door de Hyperbare Zuurstof Therapie.

Want als dat m’n redding zou zijn, zouden de amputaties van de baan zijn. Maar toen dit ook faalde, had ik weer vrij snel vrede met het idee. Direct ben ik mijn huiswerk gaan doen over amputaties, fantoompijn en hulpmiddelen.

Lotgenoten… wil ik dat wel?

Al snel kom ik in contact met de vereniging ‘Korter maar Krachtig’. Eigenlijk ben ik helemaal niet van de lotgenoten contacten. Dus ik huiverde voor ‘steun krijgen en geven aan lotgenoten’. Al hun narigheid wilde ik niet horen, en negatieve slachtoffer attitude wilde ik niet ervaren.‘Persoonlijke en vooral positieve begeleiding’

Maar dat blijkt bij deze vereniging totaal andersom te zijn! Alsof we elkaar al jaren kennen, leer ik daar iemand kennen die mij tot heden persoonlijk en heel positief begeleidt. Ook hij heeft een dubbele onderbeen amputatie ondergaan, en is ook door Wisselink geopereerd.

Kan je nog dit? Hoe zit het met dat?

Mijn eerste vragen gingen over fantoompijnen en hoe je überhaupt leeft met 2 beenprotheses. Waar loop je tegenaan? Wat kan je niet meer? Wat kost je nu veel moeite? Kan je nog autorijden, dagjes uit, boodschappen doen? Kan je nog dit, en hoe zit het met dat?

‘KorterMaarKrachtig is dé landelijke vereniging voor mensen met een amputatie en/of aangeboren reductie van een ledemaat.’

Mijn contactpersoon zal ons 1e gesprek als een kruisverhoor hebben ervaren. Ik wilde alle negatieve dingen weten, dan wist ik waar ik rekening mee moest houden.

Maar die negatieve dingen vielen reuze mee. Alles wat hij vertelde klonk logisch. En het grote voordeel was; al het negatieve was tijdelijk! In tegenstelling tot mijn huidige klachten, die alleen maar uitzichtlozer werden, en dat op mijn jonge leeftijd.‘Alle negatieve dingen zijn tijdelijk’

Advies hoe ik met artsen moet om te gaan

Maar het allerbelangrijkste advies wat hij me heeft gegeven, was hoe ik met artsen moest omgaan. Wat ik wel en juist niet moest zeggen. Hoe ik ze moest benaderen. Naast dat hij ook door Wisselink was geopereerd, kent hij meerdere chirurgische pappenheimers, want hij werkt zelf in de zorg.

‘Ik ga zeker iets terug doen voor de Vereniging’Zijn tips heb ik zoveel mogelijk opgevolgd. Maar dat was niet altijd makkelijk door mijn emoties. We zijn inmiddels bevriend geraakt, en zodra ik op m’n kunststof pootjes sta, wil ik absoluut iets voor de Vereniging (terug) doen.

Dus drie keer Hoera voor deze fantastische groep mensen!

Schrijf een reactie