‘Realiseert u zich wel dat u de rest van uw leven in een rolstoel komt?’

Het zal je maar gezegd worden: ‘U komt de rest van uw leven in een rolstoel’. Ja, dat is me gezegd. Dit was tijdens het MDO overleg in januari 2020 in het VUMC. Chirurg Wisselink had zijn team samengesteld, en Jerry en ik mochten bij het overleg zijn. Met z’n allen in een cirkel, met mijn voeten letterlijk en figuurlijk als triest middelpunt.

Risico overleg is juist goed

In principe stonden alle neuzen dezelfde kant op, maar alle twijfels, angsten en risico’s werden nog eens aangehaald. Logisch. Om te zien hoe ik daarop zou reageren en hoe ik daar over dacht.‘Ik had al zoveel angst of paniekgevoel gehad’

Als er iemand is die alle ins en outs, voor- en nadelen en risico’s wil weten, ben ik dat wel. En voor ieder deel had ik al zoveel angst of paniekgevoel gehad. Dus mijn gevoel ‘met de rug tegen de muur te staan’ was bij mij meer verankerd dan bij het team.

Geen onderbouwing

Maar het ergste vond ik dat enkele artsen bezwaren hadden, of me afwees, en

  • zijn bewaren met geen enkele casus kon onderbouwen (omdat die er simpelweg niet waren),
  • geen alternatief aanbood (omdat ik alles al had gedaan),
  • niet doorhad dat de kwaliteit van mijn leven onacceptabel laag was voor mijn jonge leeftijd,
  • de toekomst negeerde hoe ik verder moest leven,
  • kortom, het niet aandurfde en dus voor z’n eigen hachje koos.

Rust over me heen

De revalidatiearts had de meeste twijfels. Het eerste gesprek met hem een maand daarvoor, verliep al niet soepeltjes met zijn uitspraak ‘U bent veel te zwaar voor protheses‘. En nu live werd het er niet beter op. Hij zei dit keer letterlijk:
‘Realiseert u zich wel dat u de rest van uw leven in een rolstoel terecht komt?’

‘Negatief denken heeft nog nooit iets opgeleverd.’
– Barry Nelson, Amerikaans acteur, geboren Robert Nielson, (1925-2007)
Op de één of andere manier viel er voor enkele seconden een grote stilte, ook in mij. Het enige wat ik in totale ontspanning kon zeggen was: ‘Ik ga jullie allemaal wegblazen’. Wisselink haakte in met ‘Dat verwachten we ook van je!’. Ik zei ‘Mooi, dat is ook het enige wat ik kan’.‘Mijn doorzettingsvermogen en wilskracht gaven de doorslag’

Voordeel van de twijfel

Wat ik later hoorde van de psychiater, was dat het volledige team mij het voordeel van de twijfel gaven en er uiteindelijk mee instemde, omdat ik zo’n doorzettingsvermogen en wilskracht toonde, en dat ik continu zo stabiel gemotiveerd en standvastig was.

april 1965

Foto links: Vlak na mijn geboorte in de armen van mijn moeder, met mijn vader en zus Wilma.

Bedankt papa en mama, dat jullie mij met zoveel liefde en warmte op de wereld hebben gezet. Ik ben dankbaar dat ik een gewenst en gepland kind was. Daardoor heb ik een mega-overlevingsdrang gecreëerd.

Dat laat ik tot mijn laatste snik, door niets en niemand verkloten.

Schrijf een reactie