Mijn lieve, sterke, rustige en keihard werkende Boeddha Jerry

Ik wist dat ik in 2004 de juiste keuze maakte. Met als logisch gevolg ons huwelijk in 2012. Om een goed team te zijn moet je elkaars tegenpolen zijn, en dat is voor ons grotendeels waar. Niet in alles natuurlijk, want dan heb je geen gezamenlijke dingetjes meer. Maar we vullen elkaar fantastisch aan met onze eigen kracht.

Vanaf 2016 dat het pas écht goed mis ging met mijn voeten, heeft Jerry iedere fase en stap meegemaakt. Toen de beperkingen tot irritatie begonnen te leiden, zei hij eerlijk ‘We praten alleen nog maar over je voeten‘. Ja, dat was waar. En toen hield ik al vrij veel voor mezelf.‘Jerry heeft iedere fase en stap meegemaakt’

Creatief meedenken

Dat was toen niet leuk om te horen, maar hij was wel eerlijk en had gelijk. Niet wetende dat we er nog lang niet waren qua ellende; het ergste moest nog komen.

‘We moesten creatieve fratsen uithalen en vooral klooien’We hebben ons huis de afgelopen jaren flink moeten aanpassen voor koeling. Dit was niet altijd ‘even zo gedaan’; we moesten creatieve fratsen uithalen, of plat gezegd gewoon klooien om bepaalde dingen zo te krijgen. Maar Jerry mopperen? Nee, hoor.

Zijn bijzondere kracht

  • Jerry is iemand die je gewoon ‘laat zijn’. Ik hoef en moet niets. Hij is er gewoon voor je.
  • Hij betuttelt me niet met ‘zal ik dat even voor je doen?’ Hij laat me gewoon m’n gang gaan, of zelf klooien.
  • Zijn humor is nog beter getimed als die van Lucy Ball en nooit ongepast. Sterker nog; vaak moet ik zo lachen dat ik er uitgeput van raak.
  • Zijn handen zijn een bron van genot. Een aai over mijn bol geeft me zoveel ontspanning dat ik direct moet gapen.
  • Hij is zo sterk als een beer en kan keihard werken, maar kan ook de hele dag ‘lui’ op de bank tv kijken of computer spelletjes spelen.
  • Hij rijdt samen met me overal naar toe waar nodig is. Waalwijk, Radboud, LUMC. Sleept de rolstoel uit de auto, en maakt van de rit naar de arts weer een gezellig samenzijn.
  • Het liefst wil hij bij alle medische gesprekken zijn, maar i.v.m. zijn drukke baan, lukte dat niet altijd. Ik vond dat geen probleem.
  • Al die jaren heeft hij het vertrouwen gehad dat het goed zou komen. Waarom? ‘Omdat ik je ken’, zegt hij.
  • Alhoewel ons gesprek over mijn amputatiewens insloeg als een bom, kon hij zich daar toch snel in vinden. De realiteit was voor hem ook niet meer zo’n fijn leven.
  • Zijn houding: samen gaan we hier doorheen komen en weer genieten van de toekomst.

Natuurlijk ook angst

Hij is natuurlijk niet altijd de Boeddha. Ook hij heeft z’n onzekerheden, angsten en frustraties. Vooral de machteloosheid door mij zo te zien lijden, vreet aan hem. Daarom ben ik altijd blij dat ik ook wel eens kan melden dat de pijn is gezakt. Dan zie je bij hem ook een opluchting.

Gelukkig is Jerry een kameleon. Hij past zich aan iedere situatie snel aan. Als het thuis koud is (wat ik ook vaak vind), trekt hij zonder iets te zeggen een vest aan, of doet een plaid over z’n benen.‘Tijdens warme dagen meer last van de hitte

Nadeel van ons koele huis, is dat hij tijdens warme dagen meer last heeft van het temperatuurverschil. Want van buiten naar binnen is dan een flinke overgang. Maar klagen? Nee hoor. Hij maakt dan altijd weer een goed getimede grap over pinguïns of ijsberen. Dat is Jerry ten voeten uit.

Onze nieuwe toekomst

  • Ons leven zal straks nooit meer hetzelfde zijn, maar wel een stuk rijker. We kijken uit naar de tijd dat ik conditie ga opbouwen en we er samen weer op uit kunnen. De wereld weer ontdekken, nu op m’n nieuwe pootjes!
2012 – Onze Caribische huwelijksreis op de Crown Princess

Schrijf een reactie