Frölke van het Radboud maakt met weinig inhoud een grote fout

Na de dubbele afwijzing van de Almighty Geertzen, schakel ik over naar plan C: een verwijzing naar een andere bekende chirurg en CRPS expert, dr. Frölke, in het Radboud UMC. Want ik wil nog steeds een enkel-amputatie. En gelukkig, Frölke roept mij wél op.

Ons gesprek is op 2 oktober om 09:00 (!) in Nijmegen. Hij had revalidatiearts dr. v.d. Meent bij zich, wij een vriendin. En zo bleek onbedoeld de sfeer ook te zijn: het werd een zeer vervelend verbaal boksgevecht. Vooral te danken aan dr. v.d. Meent, die zich geen letter had ingelezen in mijn casus.‘Het werd weer een vervelend verbaal boksgevecht’

‘Ik begrijp het sokje niet’

‘Hij zit hardhandig op mijn voeten te drukken’Dr. Frölke had wel goed zijn huiswerk gedaan, want hij refereert naar punten uit mijn dossier. Ondertussen zit dr. v.d. Meent hardhandig aan mijn voeten te friemelen en te drukken. Ik zeg regelmatig ‘Au!‘ en trek m’n voet terug. Maar daarna drukt hij nóg eens in een wond. Ik roep nu wat harder ‘Au, dat doet pijn!!!’
Bron: AliExpress

Om mijn pijngebied visueel duidelijk te maken – voor zover dat al niet zichtbaar was – had ik twee voetsokjes meegenomen. Hiermee wilde ik aantonen waar precies mijn pijn zit.

Geïrriteerd zegt v.d. Meent ‘Ik begrijp de sokjes niet’. Dit was voor mij helemaal het bewijs dat hij mijn dossier niet had gelezen. Nou ben ik niet bepaald een type wat op kousenvoetjes loopt, dus ik zei fel ‘dat is mijn pijngebied!’

Ondertussen verschenen er rode vlekken op m’n wreven en tenen. Ik verwees maar al te graag naar de oorzaak; zijn geknijp.

Syme amputatie uitgesloten

Omdat ik was gekomen voor de mogelijkheden van een enkel/voet Syme amputatie1, vertelde Frölke dat dit in mijn geval niet mogelijk was. Dit omdat mijn hielen ook ‘flares’ krijgen. En bij een Syme amputatie wordt een deel van de hiel weer teruggezet. Bij mij zou dat mijn probleem niet oplossen.

‘Sommige artsen maken zich bezorgder over hun reputatie dan over de toestand van de patiënt.’
– C. Buddingh, Nederlands dichter en aforist (1918-1985)
Aan het einde van het gesprek zegt dr. v.d. Meent: ‘Een revalidatietraject lijkt me het beste voor u’. Na een korte rust laaide het boksgevecht weer op, nu een tandje feller. Dr. Frölke grijpt (weer) in en rond het gesprek af. Hij gaat in beraad (met dr. Geertzen, ja echt!), en belt mij hierna.‘Het boksgevecht laaide weer op’

Zijn brief maakte me furieus

Drie weken later belt Frölke. In een gesprek van nog geen 6 minuten vertelt hij dat zijn advies is om géén amputatie uit te voeren. ‘Want dit gaat je niet helpen‘. In welke bocht ik me ook wring om enige onderbouwingen te krijgen, zijn grammofoonplaat werkt als een tiet:
‘er is geen medische indicatie voor amputatie’ en verwijst me terug naar de huisarts (!). Ik ben furieus.

In de brief aan dr. Serné maakt hij het nog bonter. Hij schrijft:

  • Dat ik geen bereidheid heb tot het optimaliseren van conditie vanwege angst voor pijnklachten.
  • Dat er is een hoog risico op falen met gecompliceerd beloop, en zelfs overlijden, indicatie ASA42.

Geen bereidheid? Geen mogelijkheid!

Je raadt het al: ook Frölke stuur ik een brief met mijn reactie.

  • Het gaat namelijk niet om ‘geen bereidheid’ maar om ‘geen mogelijkheid’ voor het optimaliseren van mijn conditie.
  • ASA4: de fase voor overlijden. Als ik er zo ernstig aan toe ben, dan stuur je zo’n patiënt toch niet terug naar de huisarts?!

Geertzen er wéér bij?!

Geertzen wordt als Onze Lieve Heer gezien’En ondanks dat ik hem vertelde dat ik door Godheid Geertzen al twee keer ben afgewezen, heeft hij hem er toch bij betrokken. Is dat wel fair, aangezien Geertzen mij nooit heeft gezien, een vooringenomen mening heeft, en mij en Serné onbeschoft heeft behandeld?

Ik heb geleerd dat de chirurgenwereld een klein wereldje is, waarin Geertzen als onze Lieve Heer wordt gezien. Ik proef angst en keuze voor eigen belang. Zeer onprofessioneel.

ASA4?!

Zoals verwacht hoor ik niets op mijn brief. Ondertussen ben ik ontzettend boos, verdrietig, wanhopig door zijn ASA4 indicatie. Ik voel me midden in een nachtmerrie zitten. Ben ik er echt zo slecht aan toe? Waar wachten ze nog op? Dat ik vanzelf doodga? Dan zijn ze wel van me af, dat is waar. Zie je wel, toch Kafka.‘Ik voel me midden in een nachtmerrie zitten’

Ze zien niet in dat ik:

Het is de zoveelste klap in m’n gezicht en blunder van een arts. In ieder geval is het cirkeltje Nederland rond; ik ga terug naar Wisselink. Dan maar m’n hele onderbenen eraf!

Bronvermeldingen
  1. Uitleg over Syme amputatie  
  2. Uitleg over de ASA schaal 1 t/m 5  

Schrijf een reactie