In slechte tijden leer je je vrienden pas écht goed kennen…

Zoals ik schreef ben ik al gezegend met een kanjer van een partner, en een warme kring van vrienden. Ze luisteren niet alleen naar mijn ellende, ze doen ook onverwachte fantastische en leuke dingen, waar we beiden zeer dankbaar voor zijn.

Hieronder wat foto’s van hun daden:

mei 2018

De vloerbedekking in ons kantoor was nodig aan vervanging toe. Onze vrienden D & P hadden dezelfde vloer op zolder, dus volgen wij hun goede keuze. Maar moest Jerry dat alleen gaan leggen? ‘Nee, hoor, wij komen het doen!’. Ongelooflijk.

D is ook altijd bereid om me naar het VU te rijden als Jerry niet kan.

4 mei 2019

Sinds twee jaar leg ik met Dodenherdenking een boeket op het graf van Tjalling Bakker. Althans, mijn vrienden van de DVBA doen dit voor mij. Met een eervol saluut doen zij dit met liefde voor mij. De groep mannen die dit doet, is inmiddels flink gegroeid. Sprakeloos.

december 2018 én 2019

Mijn allerliefste buurjongen, ook mijn leen-zoon, heeft me enkele keren naar het VUMC gebracht. Voor een afspraak met dr. Serné, waarbij hij alles deed om het comfortabel voor me te maken. En een keer onverwachts naar de Spoedeisende Hulp omdat ik zo ziek was van de wonden. Op het laatste ogenblik liet hij alles om zich heen vallen, om met alle geduld, liefde en warmte mij naar de SEH te brengen. Zó lief.

2019, 2020

Jerry wordt op zijn werk ontzettend gesteund door zijn collega’s, en daar ben ik heel blij mee. Ze leven met hem mee, geven hem alle vrijheid die nodig is voor o.a. medische afspraken en mantelzorg na mijn 1e amputatie.

Het team stuurde zelfs een prachtig boeket bloemen na mijn 1e amputatie. We zijn ontzettend blij dat ze hem zo steunen in deze zware periode. Bedankt mensen!

Kerst 2019

Kerstdagen zonder onze vrienden P & H is sinds kort niet meer voor te stellen. We worden volledig overladen met hapjes en cadeautjes (trouwens ook door D & P). P is gek op gek doen, dus moest er samen een gekke foto gemaakt worden. Ik heb het maar ondergaan, ik had geen keuze…

‘Een vriend is iemand die dwars doorheen je kan zien en dat toch een prettig gezicht vindt.’
Wilma Askinas, American journalist (1921-)

29 maart 2020

Typisch weer zo’n actie van onze vrienden D & P. Opgesloten in een airco huis en ook nog eens jarig, midden in de Corona tijd. Dat vonden zij genoeg redenen om mij spontaan te verrassen met een ballon in de tuin!

mei 2020

Al vanaf 2015 ben ik de trotse webmaster van de DVBA, Dutch Veteran Bikers Association. Ik kon nooit mee op een event, dus komt de Chief regelmatig naar mij.

In 2019 ontving ik een cadeaukaart (ronde foto), maar dit jaar werd ik verrast met een ‘DVBA Hoodie’ met WEBMASTER op de rugzijde. Waarvan de W in de kleur van mijn roze Hyundai.

Ik word daar zeer gewaardeerd, maar mijn waardering, trots en respect voor deze groep veteranen is net zo groot!

juni 2020

Diezelfde Chief van hierboven was op zoek naar een andere auto. Toen hij bij zijn Toyota dealer kwam, zag hij dit reclamebord in de showroom staan. ‘Start your impossible’.

De Chief zou de Chief niet zijn als hij direct aan mij dacht en hiervan een foto stuurde. Cool, hè?

juli 2020

Om Jerry even te ontlasten, kwam vriendin P een dagje langs. Naast heerlijke Vegan Bami te hebben gemaakt, wilde ze ook de wondverzorging doen. Dus húp, alles geprept en klaar om te beplakken. Zuster P deed het voortreffelijk; de pleister heeft nog nooit zo goed gezeten.

augustus 2020

Een paar weken na mijn 1e amputatie (10 juni 2020) kon ik langzaamaan weer bezoek ontvangen. Maar zodra er een veteraan langskomt, blijft dat niet bij koffieleuten.

Ik werd direct op de geïmproviseerde stormbaan gezet om 3 x 30 keer te moeten touwtrekken, 3 x 20 keer bal te gooien en 3 x 30 veer te trekken.

En ik mocht niet één keer missen, want zijn strenge dochtertje had toezicht! Pfff…. nou, bedankt, hè!

Continu: Whatsapp en Messenger

Een selectie van de Whatsappjes die ik de afgelopen jaren heb mogen ontvangen. Idem voor Facebook Messenger, ook daar kan ik een flinke selectie uit maken. Vrienden houden bij wanneer ik naar het ziekenhuis ga, of wanneer ik een telefonisch gesprek heb met een arts.

Als ik inderdaad belangrijk nieuws heb, doe ik vaak een copy/paste van m’n tekst, maar dat begrijpen ze wel. We bellen elkaar toch altijd daarna, zodra ik weer fit genoeg ben om te praten.

Andersom

Vaak hoor je van mensen die ziek zijn geworden en geïsoleerd leven, dat ze zich eenzaam en in de steek gelaten voelen. Van hun omgeving hoor je vaak dat ze niet goed weten hoe ze ermee moeten omgaan, en moedeloos worden van de verhalen.

Dit had ik eerlijk gezegd ook verwacht. Toen mijn wereld kleiner werd, had ik de angst dat ik op sociaal gebied veel zou verliezen. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Dat heeft me wel heel erg verrast. Soms twijfelde ik of het de amputatie-sensatie was, maar dat was onterecht.‘Ik doe niets bijzonders, ik wil gewoon leven’

Mensen vinden mij altijd positief en een zo’n vechter. Maar ik doe niets bijzonders, ik wil gewoon leven. Maar de realiteit van de ellende was er ook. Dat onze vrienden ons zo steunen, en we er zelfs lieve vrienden bij hebben gekregen, is daarom een groot cadeau.

Hiervoor zijn we heel dankbaar, en dat is nog licht uitgedrukt!

2 gedachten over “In slechte tijden leer je je vrienden pas écht goed kennen…”

  1. Hallo Jolanda,

    Met veel bewondering heb ik jouw verhaal op je website gelezen. Ik zit niet zo vaak op het forum van de DVBA.
    Daar zag ik deze link. Je hebt al heel veel meegemaakt en veel pijn geleden. Ik hoop dat je sneller opknapt na de 2e amputatie dan bij de 1e en je minder ziek voelt. Je hebt nog een lange weg te gaan met revalidatie. Heel veel sterkte en beterschap. Groet Jetske Meulenbelt

    Beantwoorden

Schrijf een reactie